مراحل برنامه ریزی تمرین در شنـا عبارتند از :

1. تعیین و مشخص نمودن ابتدا و انتهای فصل
2. تعییـن اهداف ماکـروسیـکل
3. تعیین اهداف مزوسیکل
4. تعیین اهداف میکروسیکل
5. تعییـن جزئیات میکروسیکل
6. برنامه­ریـزی جلسه تمرین

اضافه بار بيش از حد سبب عارضه بيش تمرينی می شود

اگرچه اضافه­بـار سبب تغيير مي­شود اما مقدار آن بايد مناسب باشد. براي مثال اگر  به کودکي که روزانه 1000 متر شنا مي­کند، بگوييم که بايد از اين پس روزانه 5000 متر شنا کند قطعاً اين کار سبب آسيب به وي و در نهايت عارضه بيش تمريني خواهد شد. پس اضافه بار نادرست چه به لحاظ شدت (سرعت)، حجم (مسافت) و تواتر (تعداد جلسات تمرين) مي­تواند سبب شکست در روند تمرين شود. از سوي ديگر اگر مقدار اضافه بار کافي نباشد، اصولاً تحريکي براي تغيير به وجود نخواهد آمد.

به نظر شما اگر شناگري روزانه 100 متر شنا کند، مي­تواند قهرمان شناي جهان شود؟ آيا اين شناگر با اين حجم (مسافت) از تمرين مي تواند استقامت، سرعت، توان و بسياري از کيفيت هاي ديگر بدن خود را بهبود بخشد.

دوستان گرامی مجموعه پاورپوینت های کلاس مربیان تیم ملی شنا با مدرس آمریکایی (Alex Pussieldi) را از طریق لینک زیر می توانند دانلود نمایند. (فایلها با فرمت ۲۰۰۷ می باشند.)

لینک دانلود

استعدادیابی در شنــا (قسمت دوم)

شناسایی ویژگیهای جسمانی

برای توصیف قابلیتهای جسمانی افراد از واژه­هـای مختلفی استفاده می­شود که عبارتند از:

جثـه، سرعت، چـالاکی، قدرت، تـوان، چـابکی، انعطاف پـذیری، هماهنـگی، استـقامت و بینـایی که در ذیل تعاریف مرتبط با هر یک ارائه شده است. لازم بذکر است که به جز فاکتور جثـه فرد، شناسایی سایر فاکتورهای ذکر شده نیازمند حضور فرد در شرایط تمرینی رشته ورزشی مورد نظر می باشد.

استعداد در لغت به معنای "توانایی طبیعی ویژه" و "قابلیت دستیابی به هدف یا موفقیت" می­باشد.

استعدادیابی ورزشی تمهیدی است برای یافتن و آماده كردن ورزشکاران مستعد، كه با به كارگیری توانمندی‌های بدنی، ذهنی و سایر مهارت‌ها (فردی و گروهی)، توانایی رویارویی با شرایط مختلف تمرین و مسابقه در جهت رسیدن به سرمنزل مقصود یا همان قهرمانی در رده های مختلف را داشته باشند.

به عبارتی دیگر می توان استعدادیابی‌ را چنین بیان نمود، استعدادیابی، مهارت‌سنجی‌ و كشف‌ توانایی­ها و پتانسیلهای بالفعل و بالقوه افراد در یک رشته ورزشی با در نظر گرفتن معیارها و قوانین مورد نیاز و منطبق بر آن رشته ورزشی خواهد بود.

استانداردهای ملی استخرهای شنا در ایران از سوی موسسه استاندارد و تحقیقات صنعتی کشور در ۸ مجلد تدوین و در فهرست استانداردهای ایران به شماره های ۱-۱۱۲۰۲ الی ۷-۱۱۲۰۲ و همچنین ۱۱۲۰۳ قرار گرفته است.

علاقمندان به منظور دسترسی و دانلود این استانداردها می توانند به بخش جستجوی استانداردهای ملی در سایت موسسه استاندارد و تحقیقات صنعتی کشور به آدرس http://www.isiri.org/UserStd/StdSearch.aspx مراجعه و با وارد نمودن شماره استاندارد، آنرا دانلود نمایند.

این مهم با تلاش آقای مهندس مسعود نصیری و جمع دیگری از صاحبنظران و متخصصین محقق گردیده است که جا دارد از تلاشهای این عزیزان تشکر و قدرانی گردد.

آسیب های بوجود آمده در ورزش شنا اغلب از نوع آسیب های مزمن می باشند و مكانیسم ایجاد آنها به علت استفاده بیش از حد عضو و حركات تكراری می باشد.

شایعترین نوع آسیب در شناگران حرفه ای، درد شانه به علت حركات چرخشی مكرر است كه در سه شنای كرال سینه، كرال پشت و پروانه وجود داشته و در هنگام شروع و مرحله كشش دست نمود بیشتری دارد که استفاده از كفی ها و تخته شنا در تمرینات باعث افزایش این درد می شود.

استانداردهای انتخابی برای مسابقات مهم آن قدر سخت است که ورزشکاران مجبور می شوند برای مسابقه اول که مسابقه انتخابی است از تیپر بزرگ استفاده کننده تا برای مسابقه بسیار مهمتر دوم برگزیده شوند.

امروزه شناگران شديدترين تمرينات را چند هفته پيش از مسابقه اصلی فصل انجام می دهند و سپس رهسپار دوره ای از کاهش تمرين می شوند که به آنها امکان ريکاوری و سازگاری را می دهد. اين دوره کاهش تمرين به عنوان تيپر معروف است.